Medestichter en erevoorzitter van onze heemkundekring
Onderwijzer en schoolhoofd van de Achelse Basisschool
Harrie zag het levenslicht op 15 maart 1936 te Sint-Huibrechts-Lille en overleed onverwachts een week na zijn verjaardag, op 23 maart 2025 in het Mariaziekenhuis te Pelt. Hij werd 89 jaar oud.
De activiteiten waarbij Harrie betrokken was zijn niet op één hand te tellen. Als gewezen schoolmeester was hij vanzelfsprekend goed bekend bij de Achelse bevolking. Gelukkig voor ons had hij tijdens de coronapandemie in 2021 tijd gevonden om even op zijn leven terug te blikken en stuurde hij ons hierover een mailtje vanuit “zijn kot” in de Lier.
Hij voelde zich eenzaam zonder zijn Els, die in 2017 was overleden en hij was tijdens de lockdown volledig op zichzelf aangewezen. Dat was voor niemand gemakkelijk en zeker niet voor Harrie, die af en toe wat hulp nodig had ten gevolge van een ongeval 50 jaar geleden. Maar Harrie stelde ons gerust. Zijn jeugdjaren, zeven jaar kostschool en 15 maanden legerdienst hadden hem geleerd om zelfstandig te leven.
1948 communiefotoIn september 1944 werd bij het kanaal in Sint-Huibrechts-Lille het gezin Stienaers door de Duitsers uit het huis gezet en vluchtten ze met paard en kar naar Hamont. Toen ze 10 dagen later terugkeerden was het huis door de Duitsers platgebrand en werd het gezin van zeven kinderen elders verspreid ondergebracht.
Bij zijn nieuwe familie kreeg hij als jonge knaap al wat taken toebedeeld.
Een jaar later huurden zijn ouders een café aan de Quatre-Bras. De klanten zaten in de woonkamer en er werd in de winter enkel in het weekend gestookt. Huiswerk maken gebeurde in de kleine keuken.
Op zijn 13de vertrok Harrie voor 7 jaar naar de kostscholen. Thuis studeren bij het drukke cafégebeuren was niet vanzelfsprekend, dus werd er gekozen voor een internaat in het middelbaar onderwijs te Bokrijk (1949-1952) en nadien in de normaalschool te Mechelen-aan-de-Maas (nu Maasmechelen) (1952-1956). Hij mocht slechts drie keer per jaar enkele dagen naar huis: tijdens de hoogdagen op Pasen en Kerstmis. Een brief was het enige contact met het thuisfront.
In 1956 behaalde hij het diploma van onderwijzer en na zijn legerdienst kon hij in 1957 aan de slag in de jongensschool in Achel. Fier als een gieter toonde hij zijn eerste loonbriefje aan zijn ouders.
“Is dèt alles? Dèt verdéén ich op eine daag met vèrkoup van ondergood,” antwoordde zijn pa, die als verkoper van ondergoed van deur tot deur rondging. Maar Harrie liet dat niet aan zijn hart komen en toonde op veel andere terreinen zijn belangeloze inzet.
Harrie met het vierde leerjaar Achel-StatieHij was onderwijzer aan de jongensschool van 1957 tot 1969 en dat in Achel-Statie, vierde leerjaar. Als onderwijzer was Harrie echt begaan met de natuur en geschiedenis, vooral van ons eigen dorp en omgeving. Hij trok er geregeld op uit met de leerlingen om ter plaatse kennis en vaardigheden op te doen. In de klas maakte hij verhelderende syntheseplaten en een tijdsband met daarop de belangrijke geschiedkundige gebeurtenissen. Hij kreeg er felicitaties voor van de schoolinspectie en zelfs van de toenmalige gouverneur van Limburg: dhr. Roppe.
Harrie behaalde tijdens zijn loopbaan ook het Diploma Lichamelijke Opvoeding in 1960, samen met meester Jan Stevens uit Hamont en nadien ook nog het Diploma Hogere Opvoedkundige Studies (DHOS) in 1966. Dat laatste was nodig voor het ambt van hoofdonderwijzer (directeur).
Hij werd dan ook directeur van de jongensschool in Achel-Dorp en Achel-Statie van 1969 tot 1977, in opvolging van Achelaar Eugène Peeters, die inspecteur lager onderwijs werd. Na de fusie met de voormalige meisjesschool van de zusters jozefienen en de jongensschool in september 1977, werd Harrie directeur van de gehele Achelse Basisschool tot 1986. Gedurende al die jaren veranderde het onderwijs, ook in Achel. Er kwamen o.a. een taakleerkracht en een turnleerkracht bij het team, nieuwe leerboeken en moderne wiskunde deden hun intree en jaarlijks stond de schoolpoort open voor een spetterend schoolfeest. Er werden schoolreizen georganiseerd voor iedere klasgroep, we kenden de opkomst van kienavonden en vlooienmarkten, kortom…heel wat beleving voor kinderen en ouders. Gedurende die 30 jaar in het onderwijs kende hij elke leerling alsook de Achelse families bij naam en toenaam.
1961 Achel VV Eerste elftal - Harrie 2de links bovenIn de periode 1954 tot 1979 was hij speler, jeugdtrainer en vervolgens voorzitter van voetbalclub Achel VV, oprichter van de volleybalclub aan de statie ‘ASTAVOC’ in 1960, lid en voorzitter van de kerkfabriek van Achel-Statie (1975-1990) en secretaris van de Limburgse Hotelpromotie.
Samen met priester Adriaan “Joan” Claassen stond hij in 1988 aan de wieg van het Grevenbroekmuseum en onze heemkundekring, waarvan hij in 2000 voorzitter werd. Als stadsgids vertelde hij talloze keren onze rijke geschiedenis aan de vele toeristen en toonde hen de mooiste plekjes van Achel.
Hij had ook een nauwe band met de Achelse Kluis, waar hij met zijn leeftijdsgenoot broeder Gaby veel informatie uitwisselde over het leven achter de abdijmuren. Achteraf werd dit overgebracht aan zijn leerlingen.
Meester Harrie met zijn leerlingen bij de Achelse KluisNaast al die activiteiten vond hij nog tijd om diverse voordrachten te geven en als auteur publiceerde hij enkele zeer mooie en interessante boeken, zoals “Achel Statie in woord en beeld”. Het spreekt voor zich dat dit enorm veel tijd, inzet en energie kostte.
Op zijn 79ste ondervond Harrie dat zijn gezondheid steeds meer een belemmering werd in zijn activiteiten. Weloverwogen, en met pijn in het hart, heeft hij uiteindelijk de moeilijke beslissing genomen en in 2013 afscheid genomen als voorzitter van de Heemkundekring, maar hij bleef wel nauw betrokken bij de werkzaamheden.
De laatste jaren kregen de ouderdomskwaaltjes steeds meer vat op Harrie en verwaterde zijn inbreng bij de heemkunde toen hij in 2024 verhuisde naar de Beverbekerdijk. De computer of tv raakte per ongeluk wel eens ontregeld of hij had nood aan een babbel, maar dat werd met alle plezier verholpen.
Naast zijn vele artikels in onze Achelse Kapetulie onthouden we uit zijn rijk archief:
- Zijn voordrachten over Achel vroeger en nu, Grenspalen en smokkelen en Monumenten en historische gebouwen in Achel.
- Medeauteur van Parochiegids Achel-Statie (1983), 100 jaar katholiek onderwijs in Achel (1983), Achel een kijk op toen en nu (2000)
- Auteur van Vijftig jaar vrij katholiek onderwijs Achel-Statie (1982), Achel een kijk op toen en nu (2006) en Achel-Statie in woord en beeld (2013)
Met Harrie verliezen we een zeer gedreven en sociaal mens, een ware ambassadeur voor Achel en omstreken.
Samenstelling: Geert Stevens